หักหลัง
การย้ายโรงเรียนใหม่ ทำให้รู้เรยว่า
มีเพื่อนกี่คนที่เป็นห่วงเรา
มีเพื่อนกี่คนที่แกล้งทำเป็นคิดถึง
และคน ที่ พูดเพื่อให้ตัวเองดูมีระดับ
ซึ่ง มันไม่ใช่เรย
รู้ความจริง และรู้สึกได้ว่า แกน่ะ ต่ำมากๆๆ
เราเคยชื่นชมแก ที่แกเรียนดีไซน์มาก่อน
แล้วก็พูดต่างๆนา ๆ
แล้วชั้นก็รู้ความจริง ว่าจริงๆแล้ว แกก็ไม่ได้ทำอะไรดีกว่าชั้นเรย
พูดกับทุกคน ว่า
"คนที่ไปเรียนแบบน่าทุกคน เหมือนตัดอนาคต
นิสัยและความคิด จะเปลี่ยนเป็นคนละคน
ในทางที่แย่ลง"
ถ้าคนที่พูดข้อความนี้มาเจอเข้า โปรดรู้ตัวไว้ด้วย
ว่า ชั้นเคยนับถือแก แต่ตอนนี้ แกป็นคนที่ต่ำมากๆๆ ในสายตาชั้น
เรียนดีไซน์ เหมือนว่าจะง่าย แต่ไม่เรยอ่ะ
คนที่เก่งกว่าเรามีอีกตั้งเยอะ
การที่น่ามาเรียน ที่ raffles design
ทำให้น่าได้เห็นสังคมที่กว้างขึ้น
ทำให้เราโตขึ้น ยอมรับความจริง กับสิ่งที่เป็นอยู่
การเรียนแบบ ฝรั่ง ที่ไม่ใช่เรียนแบบ เอาอามรณ์มาตัดสิน
หรือ เรียนแบบ โอ๋ ชมทุกอย่าง
อาจาร์ย บีมัส ผูแสนดุ แต่เต็มไปด้วยประสบการณ์
(เสื้อชุดนี้เตรียมไปฮาวายป่าวคะ ? -*-)
สอนแบบ อยากให้นักเรียยนได้ดีจริงๆ ปากหนักจริงวุ้ย....
ครูเค้าจะด่าตรงๆว่าตรงไหนดีไม่ดี บางครั้งคำ อาจจะทำให้เราเจ็บบ้าง
แต่เพราะคำพูดพวกนั้น ทำใหเราฮึดสู้อีกครั้งและจดจำ และ แก้ไข
แล้วจะพูด ว่าสังคมแบบนี้แย่ ?
เพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกัน ทุกคนก็โดนด่าเหมือนกัน
แต่ก็รวมกลุ่มกัน ช่วยกันแก้ไขให้ดีขึ้น
เรียนรู้จากคนเก่งๆ
ช่วยกันดู ตรงนี้ ใช่ ตรงนี้วาดงี้นะ อันนี้เหมือนกระเทยไปหน่อย ลองงี้ดิ
ประมานนี้ ของก็แบ่งๆกันใช้ ไม่มีใครหวงของเรย
เพื่อน ทั้งคนไทย ทั้งคนต่างชาติ
ตอนนี้คนที่น่าสนิทด้วยก็คงเป็นอายากะ เพื่อน คนญี่ปุ่นน่ะ
พี่เม พี่อารม พี่อ๊อฟ พี่แหวน พีลิเดีย ทุกคนช่วยตลอดเรย
เพื่อนใน คลาส esl ก็ดีอ่ะ ไม่มีใครขัดขาใครหรอก
ขำสุดก็คงเป็นพี่ทอม ตัดผมเป็นรูปรอย*นหมา ไม่มีอะไรประทับใจเท่านี้แระ
ทุกคนดีด้วยตลอดเรย ทั้งเก่งทั้งนิสัยดี คนแบบนี้ ทำให้เราแย่ลงได้หรอ?
น่าพูดได้เต็มปาก ว่าน่ารัก สถาบันนี้ มากกว่า สถาบันเก่าที่น่าเรียนอยู่
ความทรงจำดีๆกับเพื่อนๆก็มี แต่พออกมา ก็รู้ว่า ใช่ว่าทุกคนจะยังรักเราอยู่
น่าว่าการที่น่าอยู่ในสังคมแบบโรงเรียนเก่า อาจทำให้น่าแย่ลงด้วยซ้ำ
การที่ติดอยู่ที่เดิม มีแต่นชม ว่าวาดดีแล้ว อย่างนู้นอย่างนี้
และการที่ เป็นศัตรูกับหลายๆคน ไม่ทำให้มีความสุขเรย
กีฬาสีโรงเรียนเก่าปีนี้ก็มีแววได้ล่มตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม
เอาเด็กเรียบร้อยมาเต้นหรีด คิดก็ปวดหัวแล้ว 5555+
มีตติ้งบ้านจุนกิที่ผ่านมาป้ายก็ออกมาสวยได้ใจเรย
พวกพี่ๆใจดีมากค่า
อาทิด หน้ามีสอบ อดไปมีตจุนกิเรยอ่า อดเห็นกิเรยยย
แหมแอนดี้อยากให้รักดี้คนเดียวก็ไม่บอกโธ่ -*-""
แถมตอนนี้ ลูกวงเปิดเทอมหมดแร้ว เป็นเมเนไม่ได้แล้วสินะ ซิกๆ
พีเอสส * อัพ แฉ เอสเอ็ม งดก่อนนะคะ เนื่องจากมีคนก๊อบคำพูดไปทั้งหมดแร้วเขียนชื่อตัวเอง ไม่มีให้เครดิตเราเรยซักนิด ก็ไม่อยากจะว่าอารัยหรอกนะ แต่ถ้าเขียนภาคต่อ ก็จะเอาไปเขียนภาคต่ออีกล่ะสิ เหอะๆๆ ฝันไปเหอะ 555+
---------------------
อัพเพิ่มอีกนิดสสส
ตอนนี้กำลังคลั่งน้ำหอมกลิ่นนี้มากๆ
ปกติเป็นคนที่ไม่ชอบน้ำหอมเรย แต่พอเจอกลิ่นนี้แร้ว ละลายย....
เจอใครใส่คงต้องโผกอด ซึ่งก็ยังไม่เจอ 555+
แอบไปได้แบบที่เค้าแบ่งขายมา
ประมานไม่มีปัญญาทุ่มตังกับน้ำหอมขวดเดียว
เอาแบบเเบ่งๆนี่แหละ ได้กลิ่นเหมือนกาน
ตอนนี้เอาฉีดใส่ตุ๊กตาหมาน้อยที่กอดนอนทุกวัน
หลับอย่างเคลิบเคลิ้ม (ดูอีนี่.... )
แระ ก็ ในที่สุด
โค้กซีโร่ ก็วางขายอย่างแพร่หลาย ซักที
กว่าจะหากินได้ก็เหนื่อย
ที่โรบินสัน สีลมยังไม่วางขาย
แต่ ในราฟเฟล มีขายแร้ว
ดีจัยมากมายยย
อร่อยดีอ่า หวานมากมายยย
ให้พูดว่าสู้กับโค้กธรรมดาได้มั้ย ...
รสชาติน่ะก็โอเค แต่โฆษณาน่ะ
เอริคคนเดียวจะสู้กับ ลุงชินฮวาทั้งวงได้หรอคะ 555+
เฮ้อ อยากได้ป้ายผ้าโค้กอันใหญ่จัง ซิกๆๆๆ
